نشست علمی «گونه‌های ادبیات خیابان در جنگ تحمیلی سوم» با حضور دکتر محمدرضا سنگری، با همکاری معاونت پژوهش و اندیشکده ادبیات پایداری در حوزه هنری برگزار شد.

به گزارش روابط عمومی دانشگاه بین المللی سوره در دهمین روز از رویدادهای هفته ارتباطات و روابط عمومی، سه‌شنبه 12 خردادماه 1405، نشست تخصصی «گونه‌های ادبیات خیابان در جنگ تحمیلی سوم» با حضور دکتر محمدرضا سنگری، نویسنده و پژوهشگر حوزه ادبیات دفاع مقدس با همکاری معاونت پژوهشی دانشگاه بین المللی سوره و اندیشکده ادبیات پایداری در حوزه هنری برگزار شد.

دکتر محمدرضا سنگری در این نشست، به یکی از شاخه‌های کمتر واکاوی‌شده در مطالعات ادبیات پایداری پرداخت؛ شاخه‌ای که از آن با عنوان «ادبیات خیابان» یاد کرد. وی «ادبیات خیابان» را به‌مثابه گونه‌ای از ادبیات مضاف و در عین حال ذیل ادبیات پایداری تعریف کرد. خیابان صرفاً یک مکان جغرافیایی یا مسیر عبور نیست، بلکه می‌تواند به صحنه‌ای زنده برای بروز اراده جمعی، مقاومت مردمی، اعتراض، همبستگی و مطالبه‌گری تبدیل شود.

در ادامه، سنگری به توالی شکل‌گیری آثار هنری در بستر جنگ اشاره کرد و بیان داشت: نخستین محصول زبانی در وضعیت جنگ، شعار است؛  و رمان، به‌عنوان پیچیده‌ترین و دیرپاترین صورت هنری، معمولاً در مرحله پسینی و پساجنگ شکل می‌گیرد. وی افزود: این نکته نشان می‌دهد که ادبیات جنگ از سطح واکنش‌های فوری آغاز می‌شود و به‌تدریج به سطح روایت‌های عمیق و ماندگار هنری ارتقا می‌یابد.

سنگری همچنین دو دسته‌بندی کلان برای شعارهای خیابانی ارائه داد:

*   شعارهای پارادایمیک (مستمر)

*   شعارهای سیال (دستکاری‌شده)

سنگری در پایان به کارکرد آموزشی و تربیتی جنگ تاکید کرد و گفت: جنگ را نه یک بحران ایستا، بلکه یک فرایند پویا برای «بازشناسی دشمن»، «تدارک آینده» و «ایجاد تاب‌آوری» در بافت جامعه می‌بیند. جنگ به تعبیر ایشان، کاتالیزوری برای بلوغ اجتماعی و آزمون عیار ادعاهاست.