پرونده «قلعه الموت و استحکامات وابسته» بهعنوان سیامین اثر میراثفرهنگی ملموس ایران در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد؛ دستاوردی که حاصل سالها تلاش و پیگیریهای بیوقفه دکتر حمیده چوبک، استاد دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه بینالمللی سوره است.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه بینالمللی سوره، چهلوهشتمین اجلاس کمیته میراث فرهنگی یونسکو روز چهارم مردادماه در بوسان کره جنوبی با ثبت «قلعه الموت و استحکامات وابسته» در فهرست میراث جهانی موافقت کرد؛ اما پشت این خبر خوش، سالها کوشش خاموش متخصصی ایستاده که بخش مهمی از عمر حرفهای خود را صرف شناخت، حفاظت و معرفی این قلعه کرد: دکتر حمیده چوبک، دانشیار بازنشسته پژوهشکده باستانشناسی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری و مدرس دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه بینالمللی سوره.
تلاشهای بیادعا و پیگیرانه ایشان بود که مسیر این پرونده را تا رسیدن به جایگاه جهانی هموار کرد؛ تلاشی که بر پایه صبر، استقامت و ایمان به هدف شکل گرفت و نشان داد میراث ایران با عشق و اراده متخصصان در شایستهترین جایگاه جهان میایستد. چوبک با تبدیل کردن تلاشهای شخصیاش به یک پیروزی ملی، الگویی ماندگار برای پژوهشگران و متخصصان جوان شد.
پرونده ثبتشده شامل مجموعهای زنجیرهای از هفت قلعه و استحکام تاریخی شامل الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمسکلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان است. این شبکه دفاعی در درههای الموت شرقی و غربی و دامنههای جنوبی البرز در سدههای یازدهم تا سیزدهم میلادی شکل گرفته و افزون بر نقش سیاسی و نظامی، یکی از مراکز علمی عصر خود بوده است؛ چنانکه نام اندیشمندانی مانند خواجه نصیرالدین طوسی با آن پیوند خورده است.
الموت به معنای «آشیانه عقاب»، در منطقه الموت استان قزوین و در فاصله تقریبی ۱۰۵ کیلومتری شهر قزوین، در شمالشرقی روستای «گازرخان» قرار دارد.
نظر خود را بنویسید